Abdurrahman Önül’ün “Koşa Koşa” ilahisi, özlem, aşk ve manevi bağlılığı derin bir şekilde hissettiren çok etkileyici eserlerden biridir. İlahi boyunca hissedilen en güçlü duygu, sevgiliye duyulan tarifsiz hasrettir. Buradaki “sevgili” sadece dünyevi bir aşkı değil, aynı zamanda Peygamber Efendimize duyulan muhabbeti ve manevi özlemi de temsil eder. “Dünya sürgün bana” sözü ise insanın kendisini bu dünyada eksik, yalnız ve gurbet içinde hissetmesini çok anlamlı bir şekilde anlatır. Çünkü gerçek huzurun sevdiğine kavuşmakla mümkün olduğu vurgulanmaktadır.

“Laf dinlemiyor bu gönlüm hasretin alev alev” dizeleri, insanın kalbindeki sevginin ne kadar güçlü olduğunu ortaya koyuyor. Gönül artık söz dinlemiyor, sadece kavuşmayı istiyor. Hasretin “alev alev” olması ise özlemin yakıcılığını çok etkileyici bir benzetmeyle anlatıyor. Dinmek bilmeyen sancı, sevdanın ne kadar derin olduğunu hissettiriyor. Bu yönüyle ilahi, sadece kulağa hoş gelen bir eser değil; dinleyen kişinin kalbine dokunan manevi bir yolculuk gibidir.

Abdurrahman Önül Koşa Koşa Sözleri

Abdurrahman Önül – Koşa Koşa ilahi sözleri

Laf dinlemiyor bu gönlüm hasretin alev alev
Dinmek bilmiyor bu sancı gelmek için gün sayarım gelmek için gün sayarım
Koşa koşa koşa gelsem sana ey sevgili dünya sürgün bana
Sensiz geçen her gün elem bana ey sevgili Sensiz Sensiz olmuyor ey sevgili Sensiz Sensiz olmuyor
****
Ey gönlümün Sultanı Sen dertliler dermanı
Ey aşkımın Leyla’sı gelmek için gün sayarım gelmek için gün sayarım
Koşa koşa koşa gelsem sana ey sevgili dünya sürgün bana
Sensiz geçen her gün elem bana ey sevgili Sensiz Sensiz olmuyor ey sevgili Sensiz Sensiz olmuyor

Nakarat kısmında geçen “Koşa koşa koşa gelsem sana ey sevgili” sözü ise samimi bir teslimiyet ve heyecan taşıyor. Burada ağırdan alan bir sevgi değil, engel tanımayan bir özlem vardır. İnsan sevdiğine yürüyerek değil, koşarak gitmek ister. Çünkü aşk beklemeye tahammül edemez. “Sensiz olmuyor” sözünün tekrar edilmesi de sevgisiz ve manevi bağlılık olmadan hayatın eksik kaldığını güçlü biçimde hissettiriyor.

İlahinin en güzel taraflarından biri de sade ama çok derin anlamlar taşıyan sözlere sahip olmasıdır. Dinleyen kişi kendi hayatından bir parça bulabiliyor. Özellikle iç dünyasında manevi boşluk yaşayan insanlar için bu eser adeta bir teselli niteliği taşıyor. Abdurrahman Önül’ün içten yorumu ve duygulu sesi de ilahinin etkisini daha da artırıyor. Her dinleyişte insanın kalbinde farklı bir duygu uyandıran, huzur veren ve düşündüren çok özel ilahilerden biridir.