Tasavvufta arkadaşlık Allahü teâlâ, bizi ve sizi, dünyaya düşkün olmaktan kurtarsın İslam da dostluk Allah yolunda arkadaşlık Dostluk hadis Kur an da dost kavramı Allah yolunda arkadaşlık sözleri Allah için seven dostlar Ahiret kardeşliği ile ilgili hadis Ahirette dostluk

Tasavvufta arkadaşlık, sıradan bir sosyal ilişki olmanın ötesine geçer ve manevi bir boyut kazanır. Bu anlayışa göre arkadaşlık, insanın ahlaki ve ruhsal gelişiminde önemli bir yere sahiptir. Sufi geleneğinde arkadaşlık (sohbet, muhabbet), Allah’a daha yakın olma yolunda birbirine destek olmayı, manevi yolda ilerleyen kişilerin birbirlerini eğitip yönlendirmesini içerir. Tasavvuf ehli, arkadaşlığı Allah’a yaklaşma ve hakikat yolunda bir araç olarak görür.

Tasavvufta arkadaşlık

Arkadaş olan renkler vardır, arkadaş olan duygular, düşünceler vardır. Arkadaşlık insan olmanın bir gereğidir. Çünkü bir hadis-i şerifin ışığı ile görebildiğimiz kadarıyla “mümin müminin aynasıdır”. İnsan arkadaşını tanırken aslında biraz da kendini tanır.Tasavvufta insan-ı kamile benzeme gayesinde olan salikler -bunlara talib-i irfan da denir-seyrederken birbirlerini tanırlar, birbirleriyle imtihan olurlar.Tasavvuf, insan için ve insanlar için vardır.Yani bir insan bir dağın başına çıkıp halvette kalarak seyrinde ilerleyebilir. Ancak bu ilerleyiş biraz da diğer insanlar içindir. “Din güzel ahlak”sa eğer ahlakın yaşanması da insanlarla, arkadaşlarla ilgiliyse, arkadaşlık manevi yolda ilerleyişte çok önemli bir role sahiptir.”Bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim”.Ne kadar önemli bir ifade..

İyi arkadaşa sâhip olunca, çok hamd etmeli ve hep iyi kimselerle be­raber bulunmalıdır ki, kıyâmette pişmanlık çekilmesin. Kur´ân-ı kerîmde bu hâl bildirilmektedir. İnsana ulaşan her felâket, kötü arkadaş sebebiyle gelir. Ondan çok uzak durmalıdır. Arkadaşın iyiliği veya kötülüğü, mut­laka asıl, neseb, akrabâlık gibi sebeplere bağlı değildir. Eshâb-ı Kehf´e yakın olup, onlardan ayrılmayan Kıtmîr isimli köpek, Kur´ân-ı kerîmde onlarla berâber zikrolundu.

Herkes ile arkadaş olma! Konuştuğun kimselerin akıl ve anlayışla- rına uygun konuş. Tekebbür etme, kibirlenme! Sırrını kimseye söy­leme! Herkesin sözüne aldanma! İnsanların sözlerine değil, işlerine bak! Kendi kendisine faydası olmayan kimseden çok sakınmalıdır. Nerede kaldı ki, onun başkasına faydası olsun. Kötü bir kimse ile arkadaş olan iyi bir kimse, eğer onu kendisine çevirip iyi yapabilirse ne âlâ, eğer bunu ya- pamaz, kendisi de ona benzer ve onun gibi olursa, o zaman çok fenâ­dır.